تفاوت رای غیابی کیفری و حقوقی چیست؟

تفاوت رأی غیابی کیفری و حقوقی در ماهیت دعوا، شرایط صدور و نحوه اعتراض به آن‌هاست. رأی غیابی زمانی صادر می‌شود که خوانده یا متهم در هیچ‌یک از جلسات رسیدگی حاضر نشده و لایحه دفاعی نیز ارسال نکرده باشد.

در دعاوی حقوقی، رأی غیابی زمانی صادر می‌شود که خوانده ابلاغ واقعی شده اما در دادگاه حاضر نشده و دفاعی هم ارائه نکرده است. در این حالت، خوانده حق واخواهی دارد و می‌تواند در همان دادگاه صادرکننده رأی، درخواست رسیدگی مجدد بدهد.

در پرونده‌های کیفری، رأی غیابی معمولاً نسبت به متهمی صادر می‌شود که ابلاغ واقعی انجام شده اما در دادگاه حاضر نشده است. در این حالت نیز متهم حق واخواهی کیفری دارد.

تفاوت مهم این است که در حقوقی، آثار رأی بیشتر مالی و قراردادی است، اما در کیفری ممکن است مجازات‌هایی مانند حبس یا جزای نقدی مطرح باشد.

همچنین در کیفری، برخی جرائم اصلاً قابلیت رسیدگی غیابی ندارند یا شرایط سخت‌تری برای آن وجود دارد.

مهلت واخواهی در هر دو نوع معمولاً ۲۰ روز برای افراد داخل کشور است، اما آثار و روند رسیدگی پس از واخواهی متفاوت خواهد بود.

در نهایت، رأی غیابی قطعی محسوب نمی‌شود و با واخواهی قابل بازگشت و بررسی مجدد در همان مرجع صادرکننده است.