رأی اصراری دیوان عالی کشور یعنی چه؟

رأی اصراری دیوان عالی کشور زمانی مطرح می‌شود که بین دادگاه بدوی/تجدیدنظر و دیوان عالی کشور اختلاف نظر حقوقی وجود داشته باشد و پرونده چند بار رفت و برگشت شود، اما دادگاه پایین‌تر همچنان بر نظر خود اصرار کند.

به زبان ساده، روند این‌طور است:

1. یک رأی صادر می‌شود و در دیوان عالی کشور نقض می‌شود.

2. پرونده به دادگاه هم‌عرض برمی‌گردد.

3. دادگاه هم‌عرض دوباره همان رأی قبلی خود را صادر می‌کند (اصرار می‌کند).

4. پرونده دوباره به دیوان عالی کشور می‌رود.

در این مرحله، موضوع در هیأت عمومی شعب حقوقی یا کیفری دیوان عالی کشور بررسی می‌شود و اگر اکثریت قضات دیوان رأی دادگاه را بپذیرند، آن رأی به عنوان رأی اصراری صحیح تأیید می‌شود.

اما اگر دیوان باز هم آن را نپذیرد، رأی را نقض کرده و نظر خود را تثبیت می‌کند.

اهمیت رأی اصراری این است که برای ایجاد وحدت رویه و حل اختلاف بین دادگاه‌ها صادر می‌شود و در عمل نقش مهمی در یکسان‌سازی رویه قضایی دارد.

بنابراین، رأی اصراری دیوان عالی کشور نتیجه اختلاف تکرارشونده بین دادگاه و دیوان است که نهایتاً در هیأت عمومی تعیین تکلیف می‌شود.