حضانت فرزند با کیست؟

حضانت فرزند پس از جدایی والدین بر اساس سن فرزند و مصلحت کودک تعیین می‌شود. مطابق قانون مدنی، حضانت فرزند تا ۷ سالگی با مادر است و پس از آن، اصل بر واگذاری حضانت به پدر خواهد بود.

با این حال، این قاعده مطلق نیست و دادگاه همواره مصلحت فرزند را در اولویت قرار می‌دهد. بنابراین اگر مشخص شود که هر یک از والدین صلاحیت لازم برای نگهداری کودک را ندارند، دادگاه می‌تواند تصمیم دیگری اتخاذ کند.

در مورد فرزندان بالاتر از سن حضانت، به‌ویژه در سنین نزدیک به بلوغ، نظر و خواست فرزند نیز ممکن است مورد توجه دادگاه قرار گیرد. همچنین سلب حضانت در مواردی مانند اعتیاد شدید، سوءرفتار، بیماری‌های خطرناک یا عدم توانایی در نگهداری فرزند امکان‌پذیر است.

نکته مهم این است که حضانت با ولایت قهری تفاوت دارد؛ حتی اگر حضانت با مادر باشد، برخی امور مهم حقوقی و مالی فرزند همچنان در اختیار پدر یا ولی قانونی خواهد بود.

در هر پرونده، دادگاه خانواده با توجه به شرایط خاص کودک و والدین تصمیم‌گیری می‌کند و هدف اصلی، تأمین سلامت، امنیت و مصلحت فرزند است.