تفاوت اعتراض ثالث با دعوای ورود ثالث چیست؟

تفاوت اعتراض ثالث با دعوای ورود ثالث در زمان طرح دعوا، هدف و وضعیت شخص ثالث در پرونده است و این دو نهاد حقوقی با وجود شباهت اسمی، کارکرد متفاوتی دارند.

در دعوای ورود ثالث، شخص ثالث در حالی وارد پرونده می‌شود که دادرسی هنوز در جریان است و رأی قطعی صادر نشده است. هدف او معمولاً حمایت از یکی از طرفین یا دفاع از حقوق مستقل خود در همان دعوای اصلی است.

اما در اعتراض ثالث، شخص ثالث زمانی وارد می‌شود که رأی صادر شده و حتی ممکن است قطعی شده باشد و این رأی به حقوق او لطمه وارد کرده باشد. بنابراین اعتراض ثالث بعد از صدور حکم مطرح می‌شود.

در ورود ثالث، شخص ثالث عملاً به‌عنوان یکی از اصحاب دعوا وارد رسیدگی می‌شود و در جریان دادرسی نقش فعال دارد، اما در اعتراض ثالث، هدف اصلی بی‌اثر کردن یا اصلاح رأی صادره نسبت به حقوق ثالث است.

از نظر مرجع رسیدگی نیز ورود ثالث در همان دادگاهی مطرح می‌شود که پرونده اصلی در حال رسیدگی است، ولی اعتراض ثالث در دادگاه صادرکننده رأی یا مرجع اجرای حکم بررسی می‌شود.

در نتیجه، ورود ثالث قبل از صدور رأی قطعی و در جریان دادرسی است، اما اعتراض ثالث بعد از صدور رأی و برای حمایت از حقوق شخص ثالث متضرر از حکم مطرح می‌شود.