اعتراض ثالث چیست و چه قوانینی دارد؟

اعتراض شخص ثالث یکی از طرق فوق‌العاده اعتراض به آراء دادگاه‌ها است که به شخصی تعلق دارد که در دادرسی حضور نداشته، اما رأی صادرشده به حقوق او خلل وارد کرده است. در این حالت، شخص ثالث می‌تواند نسبت به حکم دادگاه مخل حقوق خود اعتراض کند.

مطابق قانون آیین دادرسی مدنی، اعتراض شخص ثالث به رأی دادگاه زمانی قابل طرح است که معترض نه خواهان پرونده بوده و نه خوانده و رأی صادره به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به حقوق وی آسیب رسانده باشد.

اعتراض شخص ثالث به دو نوع اعتراض اصلی و اعتراض طاری تقسیم می‌شود. اعتراض اصلی با تقدیم دادخواست مستقل مطرح می‌شود، اما اعتراض طاری در جریان رسیدگی به دعوای دیگر و در پاسخ به استناد یکی از طرفین به یک رأی قضایی مطرح می‌گردد.

مرجع رسیدگی به دعوای اعتراض شخص ثالث معمولاً دادگاهی است که رأی مورد اعتراض را صادر کرده است. دادگاه پس از بررسی دلایل، می‌تواند رأی را نسبت به معترض ثالث نقض یا اصلاح کند.

یکی از ویژگی‌های مهم اعتراض ثالث در آیین دادرسی مدنی این است که برخلاف تجدیدنظرخواهی، اصولاً مهلت مشخصی ندارد و هر زمان که شرایط قانونی فراهم باشد، قابل طرح است.

مواد ۴۱۷ تا ۴۲۵ قانون آیین دادرسی مدنی مهم‌ترین مقررات مربوط به اعتراض شخص ثالث را بیان کرده‌اند و شرایط، آثار و نحوه رسیدگی به این دعوا را مشخص می‌کنند.